INTERVIEW | Hanne Lauwers, H-Connect


Hanne Lauwers (24) volgt een graduaat in Orthopedagogie aan AP Hogeschool. Terzelfdertijd runt ze het hondentraining- & gedragscentrum H-Connect.


[BAAS] Dag Hanne. Hoe ben je op het idee gekomen om honden te gaan trainen?

Gedrag in het algemeen heb ik altijd al interessant gevonden. Daarnaast ben ik een grote dierenliefhebber en werk ik graag met mensen. Die twee gecombineerd heeft gezorgd voor het ontstaan van H-Connect.

Voor mij voelt het ook aan als een vorm van sociaal engagement. Vaak hebben de baasjes die hier toekomen nog nooit een hond gehad en hebben ze geen kennis over hondengedrag. Ze zijn onzeker over de manier waarop ze het aanpakken en willen het graag zo juist mogelijk doen. Hen begeleiden in de opvoeding van hun hond geeft mij enorm veel voldoening.


[BAAS] Je gaf aan een grote dierenliefhebber te zijn. Waarom heb je dan niets gedaan met pakweg paarden of vogels?

In het zesde jaar van het middelbaar heb ik mijn eindwerk gemaakt over kinderen met een autisme spectrumstoornis en de invloed van honden daarop. Tijdens het schrijven van dit eindwerk maakte ik ook kennis met assistentiehonden. Ik ontdekte wat voor een ongelooflijke intuïtie honden hebben en wat de band met zo’n hond voor iemand kan betekenen. Het zaadje was geplant en de interesse is nooit meer weggegaan.


Gedrag in het algemeen heb ik altijd al interessant gevonden. Daarnaast ben ik een grote dierenliefhebber en werk ik graag met mensen. Die twee gecombineerd heeft gezorgd voor het ontstaan van H-Connect.

[BAAS] Hoeveel honden liepen er vroeger bij jullie thuis rond?

Wel, gek genoeg niet zo veel eigenlijk. Nochtans heb ik vroeger de Sint altijd om een hondje gevraagd. Helaas gaven onze ouders nooit toe aan die smeekbede. Tot we uiteindelijk op 6 december zo’n robothondje vonden. (lacht) Uiteraard was ik toen teleurgesteld. Maar achteraf bekeken was het op die leeftijd een logische keuze van mijn ouders. Een huisdier, en zeker een hond, brengt heel wat verantwoordelijkheden met zich mee. Dat zie ik hier elke dag. Maar goed, de aanhouder wint natuurlijk. Een paar jaar later heb ik dan voorgesteld om ons op te geven als gastgezin voor de opleiding van een assistentiehond. Er bestaan verschillende soorten assistentiehonden zoals bijvoorbeeld de blindengeleidehond, ADL hond, meldhond (epilepsie, diabetes), gehoor hond, … Omdat dit vrijwilligerswerk is, kreeg ik het idee toch nog verkocht. (lacht) ADL staat voor algemene dagelijkse levensverrichtingen. Ze nemen, zoals het woord het zegt, alledaagse taken over van mensen met een beperking. Dit kan gaan van de was uithalen tot dingen aangeven. Je krijgt dan als gastgezin een puppy die je moet socialiseren en bepaalde bevelen aanleren. Wanneer de pup ongeveer twee jaar oud is moeten ze dan een examen afleggen om te kijken of ze wel geschikt zijn. Nadien is het tijd om afscheid te nemen en vertrekt de pup naar zijn nieuwe baasje waar hij aan het werk gaat als assistentiehond.


[BAAS] Hoe ben je dan uiteindelijk gestart met je eigen zaak?

Ik ben in 2019 gestart met puppy begeleiding bij mensen thuis. Sinds corona zijn de hondenscholen dicht. Maar een heleboel mensen zaten wel net met corona-puppy’s die om begeleiding vroegen. Na de eerste lockdown ben ik dan gestart met groepslessen voor puppy’s en puberende honden.


[BAAS] Heb je hiervoor een opleiding gevolgd?

Zeker. De periode waarin we een gastgezin waren voor Pepper, zo heette onze pup, gaf me de goesting om me verder in het gedrag van honden te verdiepen. Hiervoor ben ik speciaal naar Nederland gegaan omdat ze er op dat vlak toen veel verder in stonden dan wij hier in België. Ik heb er aan de Martin Gaus Academie een opleiding tot kynologisch instructeur gevolgd en doorliep de verschillende modules met succes.


[BAAS] In de menswetenschappen scholen therapeuten zich voortdurend bij om op de hoogte te blijven van de laatste nieuwe onderzoeken en methodieken. Geldt dit ook zo in de hondenwereld?

Klopt. Momenteel mag ik me al kynologisch instructeur noemen, maar binnenkort komt daar hopelijk de titel van gedragstherapeut bij. En ook daarnaast volg ik geregeld bijscholingen en workshops om up-to-date te blijven.


[BAAS] Wat is het verschil tussen een reguliere hondenschool en hetgeen jij doet?

Veel hondenscholen werken met vrijwilligers. Dat is natuurlijk allemaal met de beste bedoelingen en vaak geven deze mensen ook zielsveel om de dieren. Maar bij H-Connect werk ik enkel met instructeurs die een juiste opleiding gevolgd hebben. Zo kan ik mijn klanten professionele hulp en begeleiding garanderen. Momenteel werken we met drie coaches die de basiscursus geven. We volgden hiervoor allemaal een opleiding tot kynologisch instructeur, waarvan een deel aan de Martin Gaus Academie. We zijn met H-Connect erg gericht op de persoonlijke begeleiding in de opvoeding van puppy’s (vanaf 8 weken) en pubers. Persoonlijk wil zeggen dat de trajecten doorgaan in groepjes van maximaal vier honden. Ook los van corona zijn we met niet meer dan vier honden per groepje. Dat verhoogt automatisch de kwaliteit van de sessies.


[BAAS] Hoe definieer jij een succesvolle begeleiding?

Een begeleidingstraject is voor mij geslaagd wanneer baasjes hun hond hebben leren begrijpen en wanneer ze weten op welke manier ze op het gedrag van hun hond kunnen inspelen. Honden zenden voortdurend signalen uit. Het is zo belangrijk dat je deze als baasje kan detecteren en zo nodig daarop inspeelt. Ik probeer altijd te vertrekken vanuit de hond. Het zijn geen robots zoals de eerste hond die wij destijds van Sinterklaas kregen, maar wel levende wezens met hun eigen willetje en behoeftes.


[BAAS] Behoor jij met H-Connect tot een bepaalde school?