INTERVIEW | Kobe Verdonck, Sjokkotof



Kobe Verdonck is 19 jaar en zit in het eerste jaar Drama Kleinkunst aan het

Conservatorium in Antwerpen. Hij is open-minded en maakt samen

met zijn goede vriend Mathieu, die hij ‘broere’ noemt, educatief theater

onder de naam Sjokkotof.


[BAAS] Dag Kobe, welkom! Met wat ben je momenteel allemaal bezig?

Ik ben altijd met veel verschillende dingen tegelijk bezig. Lang stilzitten is niet echt voor mij weggelegd en na een dag niets doen is het goed geweest. Momenteel ben ik

intens bezig met mijn studies. Binnenkort zijn het examens en verder heb ik nog enkele solo projecten lopen. Naast het school hou ik me bezig met muziek, theater en regisseren.

Ik zie mezelf als een generalist: ik ben in

verscheidene domeinen thuis, maar ik blink nergens echt in uit. (lacht)

[BAAS] Je bent ook actief op muzikaal vlak.

Ja, ik schrijf mijn eigen muziek. Ik heb echter nog niets uitgebracht want ik

ben heel kritisch: voordat ik iets de wereld in stuur, moet het perfect zijn.

Ik kan me daarin verliezen en houd mezelf dan tegen om ermee naar buiten te

komen. Mijn muziek zit dus nog even opgeborgen in een schuif. Ooit zal ik die wel opentrekken, maar nu nog niet.

[BAAS] Kan je me wat meer vertellen over je ambities in het theater?

Samen met mijn beste kameraad Mathieu, die ook 19 jaar is, maak ik educatief theater onder de naam Sjokkotof. Wij hebben elkaar leren kennen in een musicalproductie waarin we beiden acteerden. We zaten op dat moment allebei in een dipje op school en werden daardoor naar elkaar toe getrokken. We hadden ook allebei de drive om iets achter de schermen te gaan doen; het maken en produceren sprak ons aan. Toen kwam de vraag “wat gaan we dan maken?”. Het leek ons wel nodig om theater wat meer toegankelijk en laagdrempelig te maken. En ook theaterstukken met thema’s uit onze eigen leefwerelden willen we een plek geven. We dachten na over taboes en gevoelige onderwerpen die we nog meer bespreekbaar willen maken. Welke taboes zijn er? Wat vinden wij belangrijk? Geaardheid, identiteit en diversiteit waren thema’s die voor ons meteen noodzakelijk waren om rond te werken. We hebben ook hulp ingeschakeld van mensen uit het vak met een kritisch oog. We kregen bijvoorbeeld hulp van televisie- en toneelacteur Mark Tijsmans en van Mark van Haaseren. Die laatste is een regisseur uit Nederland. Eens ons eerste stuk gefinaliseerd was, zijn we naar middelbare scholen getrokken. We vinden het immers belangrijk om jonge mensen aan het denken te zetten over deze thema's.


[BAAS] Op welke manier verdienen jullie een inkomen met Sjokkotof?

We verkopen met Sjokkotof onze producties aan scholen en cultuurcentra. Scholen kunnen rechtstreeks voorstellingen boeken en soms gaat het ook via cultuurcentra zelf. Zij kopen dan een voorstelling aan, wij verwerken die aanvraag en maken dan een factuur op. We proberen onze cast, crew en zeker de onkosten daarmee te betalen.


[BAAS] Hoe stel je een goede cast en crew samen?

Het gaat eigenlijk heel breed qua profielen. We willen niet per se iemand

professioneel inschakelen maar we kijken eerder naar wie we kennen en met wie

we een goed contact hebben. Soms zijn dat vrienden of mede-studenten die een

script nalezen of eens iets van audio inspreken. Iemand als Mark Thijsmans heeft

dan weer wel een professioneel profiel. Twee weken terug hadden we audities om een cast samen te stellen. Dit is voornamelijk een mix geworden van middelbare school studenten die dit doen als hobby. Die strategie biedt veel mogelijkheden naar de toekomst toe. Acteurs die al langer bezig zijn, zijn vaak moeilijker beschikbaar of simpelweg te duur voor ons. (lacht)

[BAAS] Het lijkt me niet altijd evident om te werken rond taboes. Wat zijn de

reacties op deze thema’s?

Wij hebben daar heel veel verschillende reacties op gekregen. De ene

al wat positiever dan de andere. (lacht)

Mijn ouders en vrienden reageerden heel positief. Maar daarnaast kregen we ook

negatieve reacties Die gingen dan voornamelijk over onze jonge leeftijd. We kregen

de commentaar dat we te weinig ervaren zijn om over deze onderwerpen een gebalanceerde boodschap te brengen. Maar wij doen natuurlijk wel research en nemen ook interviews af

met mensen, zodat we zeker verschillende perspectieven en invalshoeken meenemen in ons verhaal.